door dhr Antoon Kuhlmann

 

Salomonszegel

 

10 mei

Dit keer aandacht voor een van de sierlijkste soorten uit de Nederlandse flora: de Gewone salomonszegel. Het lijkt net of bijna alle exemplaren in Hortus Arcadië naar de zelfde kant ombuigen. Af en toe kiest een plant een andere richting. De roomwitte bloemen hangen als klokjes tussen de bladeren, recht naar beneden. Ook zonder bloemen is de plant fraai om te zien. Vroeg in het voorjaar verschijnen de eerste stengels boven de grond. Als een soort richtingaanwijzer of vishengel, die week naar week verder uitgeschoven wordt. Elke week wat groter. De grijsgroene bladeren ontvouwen zich op een bijna wiskundige wijze, uiterst gracieus. In combinatie met zonlicht krijgt dit lijnenspel nog een extra accent. De wetenschappelijke naam van Gewone salomonszegel luidt Polygonatum multiflorum.

Ontwikkelingstempo Salomonszegel


28 maart


2 april


9 april

De eerste naamgeving stamt uit het Grieks en duidt op de bladeren die telkens afwisselend tegenover elkaar staan maar desondanks door de regelmaat de indruk wekken van twee vleugels. De Latijnse toevoeging ‘multiflorum’ staat voor ‘met veel bloemen’ . De Nederlandse naamgeving houdt verband met Koning Salomon. Diens zegel zou een zekere overeenkomst vertonen met de ronde lidtekens van de stengels op de wortelstokken. In vroegere tijden dichtte men nog wel meer bijzondere eigenschappen toe aan deze soort. Medicinale toepassingen hierbij te over: urinedrijvend, jicht, hernia, nierstenen, bloeduitstortingen en huidontstekingen. Toch is het hierbij oppassen geblazen. Inwendig gebruik gaat namelijk dikwijls gepaard met vervelende complicaties. Medicinale eigenschappen van bepaalde plantensoorten worden vaak toegeschreven aan de verschijningsvorm. Het is dan ook niet verwonderlijk dat men Salomonszegel met zijn gebogen bloemstengels, voorzien van een reeks met telkens twee bladeren, associeert met een wervelkolom en dus met een heilzame werking op allerlei rugklachten.

Eind april - begin mei verschijnen de bloemen. Weinig opvallend. Crèmewitte klokjes met een lichtgroen randje. Uit elke bladoksel ontspringt één bloemsteeltje, met daaraan één, soms twee of meer bloemen in een trosje bij elkaar. In de zomer verschijnen de vruchten. De aanvankelijk groene bessen kleuren later blauwzwart. Deze bessen zijn 0,5 tot 1 cm groot. Men kan ze deze bessen beter maar niet opeten. Gewone Salomonszegels groeit bij voorkeur in een bosachtige omgeving. Zelfs wanneer er sprake is van een behoorlijke beschaduwing weet deze soort zich goed te handhaven. In de bosachtige gedeelten van Hortus Arcadië ziet men Salomonszegel dan ook overal langs de wandelpaden opgroeien. Licht gebogen; heen en weer wiegend en gracieus. Salomonszegel is nauw verwant van enkele andere plantensoorten die zeer tot ieders verbeelding spreken: Asperge en Lelietje-der-dalen.

vruchten/"bessen" Salomonszegel